ملک الشعرای بهار درباره ناصر الملک که مقام هایی چون ؛ ریاست وزرایی، وزیر مالیه، نایب السلطنگی را بعهده داشت ولی هرگز به مصلحت ملت قدمی بر نداشت و در بزنگاههای مهم تاریخی از ترس به سفارت انگلیس پناهنده شده و فرار را بر قرار ترجیع داد و از بد اقبالی مردم ایران در این لحظات سرنوشت سازاختیار کشور و مجلس به او سپرده شده بود و در برابر تهدید ها نه تاب مقاومت آورد و نه توانست سیاستی درست تدبیر کند.
بهار برای محاکمه ناصر الملک ترکیب بندی در 6 بند( 69 بیت ) سروده. اما دلخونی بهارتنها ازناصرالملک نیست. بلکه از دست سیاسیون خشک مغزیست که به صرف آنکه ناصرالملک تحصیلات خود را در فرنگ انجام داده نیرنگ های او را باور داشتند:
هرکه روزی چند رفت اندر فرنگ کی شود آگه ز رسم و نام و ننگ ...
هرکه روزی چند رفت اندر فرنگ کی شود آگه ز رسم و نام و ننگ ...
در قسمت دیگری از محاکمه او بهار می نوسید:
ناصر الملک آمد و مسند ربود با وزیران پیل بازیها نمود
حیله ها انگیخت تا خود از شمال شاه سابق با سواران رخ نمود
شستر آن والا مشیر ارجمند بهر دفعش دست قدرت برگشود .....
دست در دامان این نایب زدند که بکن فکری در این هنگامه زود
خان نایب نیز انگشتی رساند تا که از روسیه بالا شد عمود
آمد از روسیه اولتیماتومی سرخ و سبز و ازرق و زرد وکبود ....
ناصر الملک آن یل کار آزمود اندرین میدان میانداری نمود ....
کشت ملت را که خرم بود و سبز نا رسیده از حیل بازی درود
زان سپس قصد فراریدن گرفت تا نبیند آنچه خود آورده بود
کرد روشن آتش و خود روی تافت تا نبیند آنچه خود آورده بود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر