۱۳۹۱ مرداد ۱۶, دوشنبه

ای معلم نام و هم یادت بخیر!

دیروز بمناسبت روز معلم،مجتبای عزیز کتاب حکیم طوس با مقدمه مرحوم مجتبی مینویی را هدیه کرد.شاید هنوز معلمی در وجودم جریان دارد!که بچه ها بهم تبریک می گویند و شرمنده ام می کنند.


دیروز بیاد معلم های خوبم افتادم که با چه شور و شوقی به ما درس می دادند.یاد خانم صمصامی،خانم موسوی،آقای هاشمی،آقای احمدیان،آقای افشار،آقای غفران،آقای جعفرنیا،آقای حجاریان و دهها معلم و استادی که همیشه در ذهن و قلبم جای دارند بخیر باد!

وقتی که چند نفر از خویشاوندان پیامک زیر را فرستادند،اشک هایم سرازیر شد و یاد معلم های شهیدم و مادر خوبم افتادم:

اولین روز دبستان !باز گرد / کودکی های قشنگم!بازگرد

کاش می شد باز کوچک می شدم/لا اقل یک روز،کودک می شدم

یاد آن آموزگار ساده پوش / یاد آن گچها که بودش روی دوش

ای معلم نام و هم یادت بخیر / یاد درس آب و بابایت بخیر

ای معلم!ای دبستانی ترین احساس من/باز گرد این مشقها را خط بزن!

هیچ نظری موجود نیست: