سید اسماعیل بلخی از شعرای معاصر افغانستان است که برای آزادی و استقلال کشورش سالها تلاش کرد .او سالهای بسیاری را در زندانهای کابل سپری کرد و سرانجام نیز در زندان به شهادت رسید. بار اول که او به زندان افتاد بیش از پانزده سال را در زندان گذراند و در سال 1336 در زندان "دهمزنگ" کابل شعر زیر را در فراق آزادی سروده است:
حاجتی نیست به پرسش که که چه نامست اینجا
جهل را مسند و بر فقر مقامست اینجا
علم و فضل وهنر وسعی وتفکر ممنوع
آنچه در شرع حلال است حرامست اینجا
فکر مجموع در این قافله جز حیرت نیست
زآنکه اندر کف یک فرد زمامست اینجا
سیر پرگار بسی طی شد و دور گیتی
همه جا پرتو صبح آمد و شامست اینجا
مگر از صحنهء بستان طبیعت دوریم؟
پخته شد میوهء هر کشور و خامست اینجا
ما از این مدرسه ناکام رواییم چرا؟
کامجویان همه در جستن کامست اینجا
بردگان سر خوش وآزاد به هر جا اما
ملتی بر در یک شخص غلامست اینجا
دیگران را به فلک سبقت و دانش به دوام
رفتن ما به عقب هم به دوامست اینجا
بلخیا نکبت وادبار زسستی پیداست
چارهء اینهمه یکبار قیامست اینجا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر