استاد شهریار سالهای زیادی را در محضر ایرج میرزا سپری کرده بود و از این شاهزاده قجری در سها فراگرفته بود.روزی با تعدادی از دوستان به قبرستان ظهیرالدوله شمیران رفته و بر سر قبر ایرج که می رسند ابتدا شعر زیر را خواندند:
ایرجا روح تو شادان که مرا تا غم دل
خواست دردی شود این بیت به درمان آمد
و آنگاه شعر ایرج را در تکمیل شعر بالا خواند:
یاد ایام جوانی جگرم خون می کرد
خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان آمد
......
بیوک نیک اندیش/خاطرات شهریار با دیگران/ص50و51
ایرجا روح تو شادان که مرا تا غم دل
خواست دردی شود این بیت به درمان آمد
و آنگاه شعر ایرج را در تکمیل شعر بالا خواند:
یاد ایام جوانی جگرم خون می کرد
خوب شد پیر شدم کم کم و نسیان آمد
......
بیوک نیک اندیش/خاطرات شهریار با دیگران/ص50و51
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر