پس از کودتای سوم اسفند قدرت سردار سپه روز به روز بیشتر شد. عد ه ای از وکلای ملت که هنوزپیام خون شهدای مشروطیت را فرا موش نکرده بودند در مقابل این زیاده خواهی ایستادند؛از جمله مرحوم مدرس در مواقع مختلف اعتراض های خود را با فر یاد بلند اعلام می نمود.
در مجلس پنجم وقتی در سالن مجلس بین نمایندگان نزاع و کشمکش در خصوص افزایش قدرت رضا خان در می گیرد دکتر حسین بهرامی با تحریک تدین سیلی محکمی به صورت سید حسن مدرس می نوازد. بطو ریکه عمامه او ازسرش می افتاد ، این حاد ثه باعث اعتراض عمومی مردم پایتخت می شود .
ملک الشعرای بهار دوست و همکار مدرس در روزنامه "جمهوری نامه" اوضاع آنروز را چنین شرح می دهد:
از آن سیلی ولایت پر صدا شد
دکاکین بسته وغوغا به پا شد
به روز شنبه مجلس کربلا شد
به دولت روی اهل شهر وا شد
چو آمد در میان خلق سردار
برای ضرب و شتم و زجر و کشتار
قشونی خلق را با نیزه راندند
ولی مردم به جای خود بماند ند
رضا خان را به جای خود نشاندند
به جای گل بر او آجر پراندند
نشاید کرد با افکار پیکار
بیاید خواست از مخلوق زنهار
دریغ از راه دور ورنج بسیار
....
روزنامه ایران/دوم آذر 1380
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر